Zahvaljujući Stevanu Mačkoviću iz Istorijskog arhiva Subotice, imamo privilegiju da zavirimo u bogatu prošlost našeg grada kroz autentične priče, dokumente i fotografije. Njegova posvećenost očuvanju lokalne istorije omogućava nam da se bolje upoznamo sa svakodnevnim životom, izazovima i događajima koji su oblikovali Suboticu kakvu danas poznajemo.

Ovog puta imamo priliku da vam predstavimo priču o prostituciji u Subotici pre i nakon 2. svetskog rata.

Prostitucija, često nazivana “najstarijim zanatom”, imala je posebno mesto u društvenom i ekonomskom životu Subotice pre i nakon Drugog svetskog rata. U periodu Kraljevine Jugoslavije, prostitucija je bila zakonski tolerisana i strogo kontrolisana. Prostitutke su morale biti registrovane, a vlasti su vodile računa o njihovom zdravstvenom stanju kako bi se smanjila mogućnost širenja polnih bolesti. Najpoznatije stecište prostitutki bila je Topnička ulica (danas Bihaćka), gde su mnoge žene obavljale svoj posao. Statistike pokazuju da je broj registrovanih prostitutki varirao – od 171 žene 1925. godine do čak 691 u 1941.

Nakon rata, dolaskom socijalističkog režima, prostitucija je strogo zabranjena i tretirana kao simbol moralne dekadencije starog društva. Vlasti su sprovodile akcije hapšenja prostitutki, a mnoge od njih bile su smeštane u posebne logore, poput onog na Kelebiji, gde su radile na poljoprivrednim imanjima uz pokušaj prevaspitavanja. Ipak, ti pokušaji su nailazili na brojne prepreke – prostitucija je opstajala, često u istoj Topničkoj ulici, uprkos strogim kaznama i ideološkim kampanjama.

Neuspešni pokušaji iskorenjivanja prostitucije, kako pre tako i nakon rata, ukazivali su na dublje društvene i ekonomske probleme koji nisu rešeni ni zakonskim merama ni prevaspitavanjem.

Za celokupan tekst i dodatne istorijske izvore posetite portal Stevana Mačkovića, poznatog subotičkog istoričara i direktora Istorijskog arhiva u Subotici.

Izvor: suistorija.wordpress.com

 

Pridružite se SUživo Viber zajednici klikom na ovaj  link