Austrijska carica Marija Terezija proglasila je Suboticu za trgovište 1743. godine. Ovaj status doneo je varoši određene privilegije, uključujući i slobodu u organizaciji prosvete. Na molbu Gradskog magistrata, franjevački provincijal je poslao profesora Tomu Porubskog, koji je 1747. godine započeo podučavanje latinskog jezika i sintakse. Time su postavljeni temelji organizovanog obrazovanja u Subotici.

Prvi zakon o školstvu uveden je u Beču 1777. godine. Prema njemu, latinske škole su bile podeljene na gramatičke i gimnazije. Subotica nije bila uvrštena u spisak gradova za otvaranje gimnazija, pa je 1778. godine ukinuta Gramatička škola. Međutim, na zahtev magistrata, škola je ponovo otvorena 1782. godine. Carskim savetom iz 1787. godine, nemački jezik postaje obavezan u školama, ali nakon tri godine, car Josif II vraća latinski jezik zbog negodovanja stanovništva.

 

 

Subotica je 1795. godine dobila Gimnaziju, koja je tada imala tri gramatička i dva humanistička razreda. Do 1803. godine, broj razreda povećan je na šest, dok je 1845. godine latinski jezik zamenjen mađarskim. Do 1860. godine, nastavu su vodili franjevci, nakon čega su ih zamenili svetovni profesori s fakultetskom diplomom.

Gimnazija se do kraja 19. veka nalazila u Franjevačkom samostanu ili privremenim zgradama u blizini Gradske kuće. Na zahtev Ministarstva prosvete, grad je izgradio današnju zgradu Gimnazije, u kojoj se nastava odvija od 1899/1900. godine.

Tokom Prvog svetskog rata, zgrada Gimnazije korišćena je kao vojna bolnica, dok se nastava preselila u Građansku školu. Nakon rata, 1919. godine, otvorena je Gradska bunjevačka gimnazija, gde se prvi put nastava izvodila na srpskohrvatskom jeziku. Od 1920. godine škola nosi naziv Državna mešovita velika gimnazija, a kasnije se podelila na mušku i žensku. Godine 1925, ukazom kralja Aleksandra, osnovana je Ženska realna gimnazija, koja je ubrzo postala osmorazredna.

Za vreme okupacije 1941. godine, nastava je ponovo vođena na mađarskom jeziku, a zgrada Gimnazije ponovo je pretvorena u vojnu bolnicu. Nakon Drugog svetskog rata, 1945. godine, u Subotici su radile tri gimnazije sa nastavom na srpskohrvatskom i mađarskom jeziku.

Reforma školstva iz 1950/51. godine spojila je gimnazije na srpskohrvatskom jeziku u Višu mešovitu gimnaziju, dok je Gimnazija na mađarskom jeziku zadržala isti status. Reforma iz 1955. godine ujedinila je sve gimnazije u jednu pod nazivom Gimnazija „Moša Pijade“, sa nastavom na oba jezika.

Reforma iz 1976. godine ukinula je Gimnaziju i osnovala Srednju školu u društvenim delatnostima „Svetozar Marković“. Godine 1988, na zahtev profesora, škola je povratila naziv Gimnazija „Svetozar Marković“, koji nosi i danas.

 

Pridružite se SUživo Viber zajednici klikom na ovaj link